Ο σκηνοθέτης της παράστασης που παρουσιάζεται για λίγες μέρες στη Θεσσαλονίκη
Στη νέα «Επιστολή Θεάτρου», ο Άκις Παπάς γράφει για την τραγική ιστορία της Επίφανι Γκούντμαν που έρχεται για λίγες παραστάσεις στο In Situ Stage
Τι συμβαίνει όταν μια ιστορία δεν μας ανήκει, αλλά μας φέρνει αντιμέτωπους με πραγματικότητες που συχνά επιλέγουμε να αγνοούμε; Πώς μπορεί το θέατρο να μιλήσει για την ανθρώπινη εκμετάλλευση, τη βία και τον κοινωνικό στιγματισμό, χωρίς να μετατρέψει τον ανθρώπινο πόνο σε θέαμα; Και ποια είναι τελικά η ευθύνη εκείνου που παρακολουθεί;
Το «HIV - BLOODY END» του Θανάση Τριαρίδη επιστρέφει στη σκηνή από τη Θεατρική Ομάδα Νομικής ΑΠΘ, σε σκηνοθεσία και διασκευή του Άκι Παπά.
Η παράσταση, φέρνει στο προσκήνιο την ιστορία της Επίφανι Γκούντμαν, ενός φανταστικού προσώπου που η τραγική διαδρομή του συνδέεται με υπαρκτές κοινωνικές πληγές, όπως το trafficking, τη σεξουαλική εκμετάλλευση, την πατριαρχία και τον στιγματισμό γύρω από το HIV/AIDS.
Για τέσσερις παραστάσεις στο In Situ Stage της Θεσσαλονίκης, το έργο επιχειρεί να μετατρέψει τη θεατρική αίθουσα σε χώρο αντιπαράθεσης με όσα συμβαίνουν γύρω μας, αλλά και με τη δική μας στάση απέναντί τους.
Στη δεύτερη «ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΘΕΑΤΡΟΥ» του ΘΕΑΤΗ, ο σκηνοθέτης Άκις Παπάς μοιράζεται τις σκέψεις του για τη δυσκολία της θεατρικής αναπαράστασης μιας ιστορίας που, ενώ δεν συνέβη σε ένα υπαρκτό πρόσωπο με αυτή την ταυτότητα, αγγίζει εμπειρίες και αδικίες που εξακολουθούν να υπάρχουν.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΘΕΑΤΡΟΥ
Άκις Παπάς
Σκηνοθέτης
Τι κάνουμε όταν μια ιστορία δεν μας ανήκει;
Στις πρώτες πρόβες του «HIV: O Bloody End» υπήρχε ένα ερώτημα που επέστρεφε διαρκώς: πώς μιλάς για έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε ποτέ, όταν όλα όσα του συμβαίνουν έχουν υπάρξει και συνεχίζουν να συμβαίνουν σε ανθρώπους γύρω μας;
Η Επίφανι Γκούντμαν είναι ένα φανταστικό πρόσωπο. Η ιστορία της όμως ακουμπά πάνω σε πραγματικότητες όπως το trafficking, η σεξουαλική εκμετάλλευση και εμπορία ανθρώπων, η βία, ο στιγματισμός γύρω από το HIV/AIDS και, τελικά, η αδιαφορία με την οποία μια κοινωνία μπορεί να κοιτάξει ένα ανθρώπινο σώμα και να αποφασίσει ότι δεν την αφορά.
Αυτό είναι ίσως και το δυσκολότερο κομμάτι της δουλειάς μας. Στις πρόβες δεν ψάχνουμε μόνο πώς θα ειπωθεί μια φράση ή πώς θα στηθεί μια σκηνή. Προσπαθούμε να καταλάβουμε πότε η θεατρική αναπαράσταση ενός τέτοιου γεγονότος γίνεται ουσιαστική και πότε κινδυνεύει να γίνει απλώς θέαμα.
Ως σκηνοθέτης, αυτό είναι που με απασχολεί περισσότερο. Δεν θέλω ο θεατής να φύγει έχοντας απλώς παρακολουθήσει μια «δυνατή» ιστορία. Θέλω, αν γίνεται, να φύγει έχοντας αισθανθεί ότι για λίγο δεν μπορούσε να κρατήσει την απόσταση που συνήθως κρατάμε από τέτοιες ιστορίες.
«HIV – BLOODY END»: Ένα θέατρο χωρίς εύκολη λύτρωση
Το έργο του Θανάση Τριαρίδη αφηγείται την ιστορία της Επίφανι Γκούντμαν, ενός κοριτσιού από τη Νιγηρία που πέφτει θύμα trafficking και σεξουαλικής εκμετάλλευσης στην Ευρώπη. Όταν τα προσωπικά της στοιχεία και η φωτογραφία της δημοσιοποιούνται στον Τύπο μαζί με την πληροφορία ότι πάσχει από AIDS, η ιστορία της οδηγείται σε μια τραγική κατάληξη.
Στη νέα σκηνική διασκευή του Άκι Παπά, ο αρχικός μονόλογος μετατρέπεται σε πολυπρόσωπη θεατρική σύνθεση. Οι ηθοποιοί δεν ενσαρκώνουν απλώς διαφορετικούς χαρακτήρες, αλλά εκφράζουν διαφορετικές πλευρές του ψυχισμού της Επίφανι, το παιδί, τη γυναίκα, τον φόβο, την ντροπή, τον θυμό, την εξουσία και την πατριαρχία.
Η σκηνική προσέγγιση επιλέγει μια απογυμνωμένη σκηνή, με τη μουσική να παρεμβαίνει στη δράση και την υποκριτική να διατηρεί ανοιχτή τη σύγκρουση ανάμεσα στους ηθοποιούς, το έργο και το κοινό. Η παράσταση δεν επιδιώκει να κάνει την ιστορία εύκολη στην παρακολούθηση ούτε να προσφέρει μια καθησυχαστική έξοδο από όσα παρουσιάζει.
Στη νέα εκδοχή αλλάζει και το τέλος, απομακρύνοντας τη λύτρωση και την αίσθηση ότι η τιμωρία μπορεί να απαλλάξει τους υπόλοιπους από την ευθύνη τους. Το ερώτημα που μένει δεν αφορά μόνο την τύχη της Επίφανι, αλλά και την κοινωνία που επιτρέπει να επαναλαμβάνονται τέτοιες ιστορίες.
Η Θεατρική Ομάδα Νομικής ΑΠΘ, που ιδρύθηκε το 2022 από φοιτητές της Νομικής Σχολής, επιχειρεί μέσα από τις παραγωγές της να συναντήσει τη νομική σκέψη με τη θεατρική πράξη. Στο «HIV – BLOODY END», αυτή η συνάντηση γίνεται αφορμή για να τεθούν ζητήματα εξουσίας, ευθύνης και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Ταυτότητα παράστασης: Συγγραφή θεατρικού κειμένου: Θανάσης Τριαρίδης | Σκηνοθεσία / Διασκευή: Άκις Παπάς | Βοηθός σκηνοθέτη: Σύλια Κοντογιάννη | Φωτισμοί: Βασίλης Βελίκης | Μουσική: Σαπουνόφουσκες | Art Direction οπτικού υλικού: Λαμπρινή Σύψα
Ηθοποιοί: Βασιλική Ακριτίδου | Φίλιππος Γκόλιας | Μαριφύλλη Δόση | Χαρά Ζένιου |Μαριαλένα Λιμενοπούλου | Στέφανος Μάνου | Ευαγγελία Πράπα
Επικοινωνία: Κασιούμη Αλεξάνδρα
Ημερομηνίες και ώρες παραστάσεων: Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2026, στις 21:30 | Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026, στις 21:30 | Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2026, στις 21:30 | Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026, στις 21:30
Χώρος: In Situ Stage (Κασσάνδρου 42, Θεσσαλονίκη) | Γενική είσοδος: 10€ | Κρατήσεις: more.com και στο 6970473550 | Καταλληλότητα: Άνω των 15 ετών
Οι «ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΘΕΑΤΡΟΥ» είναι η στήλη του ΘΕΑΤΗ όπου οι άνθρωποι των παραστάσεων μιλούν με τη δική τους γραφή, μοιράζοντας σκέψεις, ερωτήματα και προσωπικές καταθέσεις για τα έργα που παρουσιάζουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου