Από το «Στα χρόνια της υπομονής» και το «Μόνη Μου» μέχρι το «Πιο κοντά» και την «Αλήτισσα Ψυχή», τραγούδια μιας τεράστιας διαδρομής που θα θέλαμε να ξανακούσουμε στη σκηνή
Η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας έχουν συνδέσει τα ονόματά τους με μία από τις πιο δημιουργικές διαδρομές του ελληνικού τραγουδιού για πάνω από 40 χρόνια. Δεκαετίες συνεργασίας, δεκάδες τραγούδια (κοντά στα 400 λένε) και ένα τεράστιο κομμάτι της δισκογραφίας της ερμηνεύτριας που έχει περάσει στη συλλογική μνήμη όχι μόνο των φανς της αλλά κι ενός μεγαλύτερου κοινού.
Με αφορμή, λοιπόν, όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα γύρω από τους δύο καλλιτέχνες και τη δικαστική τους διαμάχη, έχει ενδιαφέρον να κάνουμε ένα βήμα πίσω από την επικαιρότητα και να θυμηθούμε κάτι άλλο, την Άννα Βίσση χωρίς τον Καρβέλα.
Όχι για να συγκρίνουμε, ούτε για να υποτιμήσουμε τη σημασία της συνεργασίας τους που έτσι κι αλλιώς είναι αποδεδειγμένο τι έχει καταφέρει. Αυτή άλλωστε αποτελεί και αναπόσπαστο κεφάλαιο της ιστορίας της. Αλλά για να θυμηθούμε τραγούδια που έγραψαν άλλοι δημιουργοί για εκείνη, κάποια από τα οποία έγιναν επιτυχίες, κάποια αγαπήθηκαν πολύ και κάποια έμειναν αδικαιολόγητα στη σκιά.
Και κυρίως, τραγούδια που θα θέλαμε να ακούμε πιο συχνά live. (ακους Άννα;)
1. «Κι όμως δε τελειώνει» - 2021
Μουσική: Luca Barbarossa
Ελληνικοί στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μαζί με τον Μπάμπη Στόκα
Ένα τραγούδι που ήρθε αρκετά αργότερα στη διαδρομή της Βίσση και μας έδειξε μια διαφορετική πλευρά της. Το «Κι όμως δε τελειώνει» είναι η ελληνική εκδοχή του ιταλικού «Fino In Fondo» του Luca Barbarossa και η Βίσση το μοιράστηκε με τον Μπάμπη Στόκα.
Η ίδια είχε μιλήσει με ιδιαίτερη θέρμη για τη στιγμή που άκουσε για πρώτη φορά το τραγούδι, αλλά και για την απόφαση να το τραγουδήσουν μαζί. Παρότι ακούστηκε live, δεν έγινε ένα από τα σταθερά τραγούδια των προγραμμάτων της. Κι ίσως αξίζει να επιστρέψει.
2. «Και σε γυρεύω» - 1985
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος
Από τον δίσκο «Κάτι συμβαίνει» του 1985, ένα άλμπουμ στο οποίο συνυπάρχουν δημιουργικά ονόματα όπως ο Αντώνης Βαρδής και ο Νίκος Καρβέλας (που σε αυτόν τον δίσκο έγραψε το «Δώδεκα»).
Το «Και σε γυρεύω» είναι μια υπέροχη μπαλάντα που είχε τη δική της διακριτική διαδρομή στα ραδιόφωνα εκείνη την εποχή, αλλά δεν έγινε ποτέ μέρος της σταθερής live μυθολογίας της Βίσση. Ένα τραγούδι από εκείνα που, αν ανασυρθούν σήμερα, θα μπορούσαν να ξανασυστηθούν ακόμη και σε ένα κοινό που δεν το έζησε στην εποχή του.
3. «Μα ήταν ψέματα» - 1981
Μουσική: Sergio Bardotti - Norman David Shapiro (Shel Shapiro)
Ελληνική προσαρμογή: Γιάννης Πάριος
Στον δίσκο «Άννα Βίσση» του 1981 υπάρχει ένα τραγούδι που χρειάστηκε χρόνο για να βρει τη δεύτερη ζωή του. Το «Μα ήταν ψέματα» είναι η ελληνική εκδοχή του ιταλικού «Un po' di più».
Το τραγούδι έγινε ξανά ιδιαίτερα αγαπητό όταν τα ραδιόφωνα το ανακάλυψαν στις αρχές της δεκαετίας του ’90, σε μια περίοδο που η Βίσση είχε πλέον εξελιχθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού. Κι όμως, παρά αυτή τη δεύτερη ζωή του, δεν απέκτησε ποτέ τη θέση που θα μπορούσε να έχει στα live της.
4. «Αρκετά» - 2003
Μουσική: Χρήστος Γιαννόπουλος
Στίχοι: Ηλίας Φιλίππου
Ο δίσκος «Παράξενες Εικόνες» έχει αρκετά τραγούδια που έγραψαν άλλοι δημιουργοί και φυσικά περιλαμβάνει μεγάλα χιτ όπως το «Τρένο», το «Εγώ μωρό μου» και το «Με μια συγγνώμη» που επίσης δεν είναι του Νίκου Καρβέλα.
Εμείς, όμως, στεκόμαστε στο λιγότερο ακουσμένο «Αρκετά». Ένα καταπληκτικό χασάπικο, με τη χαρακτηριστική ερμηνευτική δύναμη της Βίσση, που μοιάζει να περιμένει ακόμη τη στιγμή που θα επιστρέψει πιο δυνατά στη σκηνή. Από εκείνα τα τραγούδια που θα θέλαμε να ακούμε πολύ συχνότερα στα live της.
5. «Μόνη Μου» - 2000
Μουσική: Βασίλης Κελαΐδης
Στίχοι: Νίκος Βαξεβανέλης
Από την «Κραυγή», το 20ό και πρώτο διπλό άλμπουμ της Βίσση, ένα από τα πιο εμπορικά επιτυχημένα κεφάλαια της δισκογραφίας της, κρατάμε το «Μόνη Μου», ένα δυνατό ζεϊμπέκικο που ακούστηκε και στα προγράμματα της Βίσση, αλλά συνήθως έμενε σε δεύτερη μοίρα.
Κι όμως, έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που μπορούν να κάνουν ένα τραγούδι να απογειωθεί μπροστά σε ένα κοινό που ξέρει να τραγουδά κάθε λέξη μαζί της. Ίσως μια πιο συχνή επιστροφή του να του έδινε τη θέση που πραγματικά μπορεί να έχει.
6. «Το Παρελθόν Μου» - 2008
Μουσική: Γιάννης Κυφωνίδης
Στίχοι: Γιώργος Μίτσιγκας
Το πρώτο single από το «Απαγορευμένο» του 2008 κυκλοφόρησε στις 29 Οκτωβρίου εκείνης της χρονιάς και αποτέλεσε το soundtrack της ταινίας Bank Bang.
Ένα ρυθμικό τραγούδι με ωραίους στίχους, που είχε όλα τα προσόντα για να γίνει ακόμη πιο αναγνωρίσιμο μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις της Βίσση. Και υπάρχει κάτι σχεδόν παράξενο στον τρόπο που ακούγεται σήμερα, αφού ο τίτλος «Το Παρελθόν Μου» μοιάζει να αποκτά μια διαφορετική επικαιρότητα, χωρίς καν να χρειάζεται να προσθέσουμε πολλά...
7. «Αλήτισσα Ψυχή» - 2008
Μουσική: Γιάννης Κυφωνίδης
Στίχοι: Βάγια Καλαντζή
Το τρίτο single του «Απαγορευμένου» είναι ένα από εκείνα τα τραγούδια που θα μπορούσαν να είχαν γίνει ύμνος στο ρεπερτόριο της Βίσση.
Το videoclip γυρίστηκε στο Monument Valley της Αριζόνα, σε σκηνοθεσία της Christine Crokos, ενώ η Βίσση παρουσίασε το τραγούδι και στα MAD Video Music Awards 2009. Έφτασε μέχρι το Νο 4 του ελληνικού iTunes και το Νο 7 στο επίσημο chart ελληνικών singles.
Κι όμως, κάπου στην πορεία η «Αλήτισσα Ψυχή» χάθηκε. Ή, τουλάχιστον, δεν πήρε ποτέ τη θέση που θα μπορούσε να έχει στα live της. Ένα εξαιρετικό τραγούδι που εξακολουθεί να μας κάνει να αναρωτιόμαστε γιατί δεν το ακούμε πιο συχνά.
8. «Δεν είμαι μονάχη» - 1980
Μουσική: Alice Maywood
Στίχοι: Φίλιππος Νικολάου
Πάμε ακόμη πιο πίσω, στο «Ναι», τον τρίτο προσωπικό δίσκο της Άννας Βίσση, που κυκλοφόρησε το 1980 από τη Minos EMI.
Το «Δεν είμαι μονάχη» είναι ένα από εκείνα τα τραγούδια της πρώτης περιόδου της που σήμερα μπορούν να ακουστούν σχεδόν σαν μικρές ανακαλύψεις. Η συνεργασία της με τον Φίλιππο Νικολάου συνεχίστηκε και αργότερα μέχρι και με τους στίχους του «Δώδεκα» που είναι δικοί του.
Και το συγκεκριμένο τραγούδι; Είναι μια κομματάρα που μπορεί άνετα να κάνει μια νέα καριέρα. Αρκεί να της δοθεί ξανά η ευκαιρία.
9. «Πιο κοντά» - 2008
Μουσική: Γιάννης Κυφωνίδης
Στίχοι: Μυρτώ Κοντοβά
Επιστρέφουμε στο «Απαγορευμένο» για μία από τις πιο αδικημένες στιγμές του δίσκου.
Το «Πιο κοντά» είναι μια υπέροχη μπαλάντα, με εξαιρετικούς στίχους και μια ερμηνεία που δείχνει την αξία της Βίσση στα τραγούδια που χρειάζονται ψυχή και όχι μόνο ένταση. Ένα κομμάτι που δεν ακούστηκε όσο θα έπρεπε και δεν πήρε ποτέ τη θέση που του άξιζε.
Ίσως όμως δεν είναι αργά. Κάποια τραγούδια απλώς περιμένουν τη σωστή στιγμή για να επιστρέψουν.
10. «Στα χρόνια της υπομονής» - 1975
Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Και φτάνουμε σε ένα τραγούδι που δεν θα μπορούσε να λείπει από αυτή τη λίστα.
Το «Στα χρόνια της υπομονής» κυκλοφόρησε το 1975 στον δίσκο «Στα ψηλά τα παραθύρια», με πρώτη εκτέλεση από τον Γιώργο Νταλάρα και την Άννα Βίσση. Ο δίσκος γνώρισε μεγάλη επιτυχία και ξεπέρασε τις 50.000 πωλήσεις την πρώτη χρονιά.
Το συγκεκριμένο τραγούδι όμως είναι πολύ μεγαλύτερο από μια απλή αναφορά σε έναν παλιό δίσκο. Έχει γίνει ένα από τα τραγούδια που συνδέονται με την ίδια τη Βίσση και με μια ολόκληρη εποχή της. Κι όμως, η ίδια μοιάζει να το κρατά διαχρονικά σε δεύτερη μοίρα στα live της, σαν να μην «χωράει» στα σύγχρονα προγράμματά της. Ίσως λοιπόν ήρθε η ώρα να αλλάξει αυτό.
Δεν τραγούδησαν άλλωστε όλοι οι τραγουδιστές Κουγιουμτζή και Μάνο Ελευθερίου. Τιμή της να το έχει στο ρεπερτόριό της. Και ακόμη μεγαλύτερη τιμή θα ήταν να το ξαναφέρει μπροστά στο κοινό της.
Αυτή είναι η άλλη πλευρά της Άννας Βίσση
Αυτά τα δέκα τραγούδια (μαζί και με άλλα που με καλό ψάξιμο, θα τα βρεις κρυμμένα) δείχνουν πόσο μεγάλη και ενδιαφέρουσα είναι η διαδρομή της. Από τον Κουγιουμτζή και τον Ελευθερίου μέχρι τον Βαρδή, τον Φιλίππου, την Κοντοβά, τον Μωραΐτη και τόσους ακόμη δημιουργούς, η Βίσση έχει τραγουδήσει πολύ περισσότερα από όσα χωράνε στις γνωστές λίστες των μεγάλων επιτυχιών της και πολλά περισσότερα από αυτά που έχει προβάλει και η ίδια όλα αυτά τα χρόνια. Ασφαλώς ο μεγάλος όγκος δημιουργίας του Νίκου Καρβέλα είναι η βασική ταυτότητα της, όμως κοίτα να δεις που οι άλλες, μικρότερες στάσεις της ήταν το ίδιο ενδιαφέρουσες και σε κάποιες περιπτώσεις, ίσως και περισσότερο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου