Πρόβλημα υγείας δεν επέτρεψε στον σπουδαίο συνθέτη να παραλάβει το βραβείο του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Ένα απόγευμα βαθιάς συγκίνησης, γεμάτη μουσική, αναμνήσεις και αγάπη για έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς της ελληνικής μουσικής, εκτυλίχθηκε το Σάββατο στο Ολύμπιον.
Ο Σταύρος Ξαρχάκος δεν μπόρεσε δυστυχώς να ταξιδέψει στη Θεσσαλονίκη για να παραλάβει αυτοπροσώπως τον τιμητικό Χρυσό Αλέξανδρο του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ο σπουδαίος συνθέτης επρόκειτο να τιμηθεί για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο και τον ελληνικό πολιτισμό, ωστόσο ένα απρόοπτο πρόβλημα υγείας τον κράτησε στην Αθήνα. Όπως ενημέρωσε το κοινό ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Ορέστης Ανδρεαδάκης, ένα μικρό κρυολόγημα δεν του επέτρεψε να ταξιδέψει, διευκρινίζοντας πως, σύμφωνα με τον ίδιο και την οικογένειά του, δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας.
Η απογοήτευση των θεατών για την απουσία του μετατράπηκε, ωστόσο, σε ένα μεγάλο κύμα αγάπης. Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης κάλεσε όλους όσοι βρίσκονταν στην αίθουσα να χειροκροτήσουν παρατεταμένα τον Σταύρο Ξαρχάκο, με το χειροκρότημα να γίνεται ολοένα και πιο θερμό, καθώς οι παρευρισκόμενοι ένωσαν τις φωνές και τα χέρια τους σε μια αυθόρμητη εκδήλωση ευγνωμοσύνης προς τον δημιουργό.
Μάλιστα, ένας εικονολήπτης κατέγραψε τη συγκινητική αυτή στιγμή, προκειμένου το βίντεο να σταλεί στον συνθέτη. Για αρκετή ώρα, το Ολύμπιον πλημμύρισε από χειροκροτήματα, σε μια εικόνα που αποτύπωσε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο τη διαχρονική σχέση του Σταύρου Ξαρχάκου με το κοινό.
Έξι δεκαετίες μουσικής που σημάδεψαν το ελληνικό σινεμά
Αναφερόμενος στην πορεία του τιμώμενου δημιουργού, ο Ορέστης Ανδρεαδάκης υπενθύμισε πως το 1962, όταν ο Σταύρος Ξαρχάκος έγραψε το «Τα δάκρυά μου είναι καυτά» για την ταινία «Το ταξίδι» του Ντίνου Δημόπουλου, ήταν μόλις 23 ετών.
Από εκείνη την πρώτη κινηματογραφική διαδρομή μέχρι σήμερα, ο συνθέτης έχει δημιουργήσει ένα έργο που συνοδεύει τις προσωπικές και συλλογικές μνήμες πολλών γενεών. Τραγούδια που, όπως σημείωσε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, έχουν σημαδέψει τις ζωές μας, έχουν συντροφεύσει τα όνειρα, τις χαρές και τις λύπες μας.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στην ικανότητά του να συνδυάζει διαφορετικά μουσικά ιδιώματα, από την τζαζ και τα μπλουζ μέχρι την κλασική μουσική, δημιουργώντας κινηματογραφικές συνθέσεις με ξεχωριστή ταυτότητα. Σε πολλές περιπτώσεις, ακόμη και ένα τραγούδι αρκούσε για να αποδώσει με μοναδικό τρόπο την ατμόσφαιρα και το συναίσθημα μιας ταινίας.
Το μήνυμα του Σταύρου Ξαρχάκου
Λίγες ώρες μετά την τελετή, ο Σταύρος Ξαρχάκος ευχαρίστησε μέσω ανάρτησής του στο Facebook το Φεστιβάλ, τον Ορέστη Ανδρεαδάκη και όλους όσοι συνέβαλαν στην ιδιαίτερη αυτή τιμή, εκφράζοντας τη βαθιά συγκίνησή του για την αναγνώριση.
Όπως ανέφερε, περίμενε με μεγάλη χαρά τη βραδιά, την οποία ήθελε να μοιραστεί με την οικογένειά του και ανθρώπους που εκτιμά και αγαπά. Οι έκτακτοι λόγοι υγείας δεν του επέτρεψαν να παραστεί, ωστόσο, όπως σημείωσε, η απουσία του δεν μειώνει στο ελάχιστο τη χαρά, την ευγνωμοσύνη και τη συγκίνησή του.
Ο ίδιος εξέφρασε την επιθυμία να συναντηθεί σύντομα με τους διοργανωτές και να παραλάβει το βραβείο από κοντά, σε μια στιγμή που, όπως τόνισε, θα κρατήσει με αγάπη στην καρδιά του.
Η απονομή του Χρυσού Αλέξανδρου στον Σταύρο Ξαρχάκο θα πραγματοποιηθεί σε μεταγενέστερη συνάντηση, μετά την ολοκλήρωση του Φεστιβάλ, ώστε ο συνθέτης να παραλάβει αυτοπροσώπως τη σημαντική αυτή διάκριση.
Η προσωπική ανάμνηση της Θέμις Μπαζάκα από το «Ρεμπέτικο»
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η άγνωστη προσωπική ιστορία που μοιράστηκε με το κοινό η ηθοποιός και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Φεστιβάλ, Θέμις Μπαζάκα, με αφορμή τη συνεργασία της με τον Σταύρο Ξαρχάκο στην ταινία «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη.
Η ίδια θυμήθηκε πως, λίγο μετά τα 22 της χρόνια, όταν συμμετείχε στην ταινία, ο συνθέτης της πρότεινε να δοκιμάσει να τραγουδήσει. Περιγράφοντας τη συνάντησή τους, ανέφερε πως βρέθηκε απέναντι σε έναν σοβαρό καλλιτέχνη, ο οποίος κάθισε στο πιάνο και της ζήτησε να ερμηνεύσει μια μελωδία.
«Κόπηκαν τα πόδια μου, κόπηκαν τα χέρια μου, δεν μπορούσα να βγάλω ήχο», θυμήθηκε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως, παρά τις προσπάθειες, δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στην πρόκληση.
Ο Ξαρχάκος τελικά της ανακοίνωσε πως δεν θα τραγουδούσε στην ταινία, με την ίδια να σχολιάζει με χιούμορ: «Ευτυχώς τα πήγα καλύτερα με την υποκριτική».
Η Θέμις Μπαζάκα απέσπασε για την ερμηνεία της στο «Ρεμπέτικο» το βραβείο Β' Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το τραγούδι που δεν ερμήνευσε τελικά, όπως αποκάλυψε καιενθουσίασε το κοινό, ήταν το θρυλικό «Πρακτορείο», το οποίο τραγούδησε ο ίδιος ο Σταύρος Ξαρχάκος στην ταινία, «ευτυχώς» είπε χαμογελώντας και η ίδια η σημαντική ηθοποιός.
Ολόκληρη την ιστορία, κατέγραψε ο ΘΕΑΤΗΣ και μπορείτε να την δείτε παρακάτω:
Το «Ρεμπέτικο» και οι αξέχαστες κινηματογραφικές μελωδίες
Μετά τις αφηγήσεις και την τιμητική αναφορά στον συνθέτη, προβλήθηκε η ταινία «Ρεμπέτικο», η οποία αφηγείται τη ζωή της Μαρίκας Νίνου, από τη γέννησή της στη Σμύρνη το 1919 έως τον θάνατό της στην Αθήνα το 1955. Της προβολής προηγήθηκε ένα οκτάλεπτο αφιέρωμα με χαρακτηριστικά τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου από τον ελληνικό κινηματογράφο, χαρίζοντας στο κοινό λίγη από τη μαγεία της μουσικής του Ξαρχάκου.
Από τις συγκλονιστικές μουσικές του «Ρεμπέτικου» και τα τραγούδια της «Λόλας» και των «Κόκκινων Φαναριών», μέχρι τις ρομαντικές μελωδίες των «Κοριτσιών στον Ήλιο» και τις λαϊκές επιτυχίες των «Διπλοπενιών», το έργο του έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ελληνική κινηματογραφική ιστορία.
Το απόγευμα του Σαββάτου στο κατάμεστο Ολύμπιον, ο Σταύρος Ξαρχάκος μπορεί να απουσίαζε, όμως η μουσική του, οι μνήμες που έχει δημιουργήσει και η αγάπη του κοινού ήταν εκεί για εκείνον. Και το παρατεταμένο χειροκρότημα της Θεσσαλονίκης αποτέλεσε το πιο θερμό και αυθεντικό μήνυμα προς έναν δημιουργό που εξακολουθεί να συγκινεί βαθιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου