ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

ΜΟΥΣΙΚΗ

ΘΕΑΤΡΟ

Post Page Advertisement [Top]

Advertisement
ατζένταΕπιλεγμέναθέατροΘέατρο ΔάσουςΧρήστος Θεοδωρίδης

«Πέρσες» του Αισχύλου: Η τραγωδία των ηττημένων στο Θέατρο Δάσους

 Ο Χρήστος Θεοδωρίδης σκηνοθετεί την εμβληματική τραγωδία του Αισχύλου, σε μια παράσταση για την απώλεια, τη μνήμη, τον πόλεμο και την ανθρώπινη ανάγκη για δημοκρατία και δικαιοσύνη.



«Τόσοι άνθρωποι, να ξέρεις, ποτέ δεν χάθηκαν σε μία και μόνο μέρα…»

Οι «Πέρσες» του Αισχύλου, ένα από τα σημαντικότερα έργα της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, επιστρέφουν στη σκηνή σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, σε μια παράσταση που επιχειρεί να συνομιλήσει με το παρόν μέσα από την εμπειρία της ήττας και του συλλογικού τραύματος.

Η παραγωγή παρουσιάστηκε στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου στις 3 και 4 Ιουλίου 2026 και συνεχίζει την πορεία της, φέρνοντας στο προσκήνιο μια τραγωδία που, παρότι γράφτηκε πριν από δυόμισι χιλιετίες, παραμένει εντυπωσιακά επίκαιρη.

Οι «Πέρσες» είναι το αρχαιότερο σωζόμενο ολοκληρωμένο έργο της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας και παράλληλα η πρώτη θεατρική καταγραφή ιστορικών γεγονότων. Ο Αισχύλος, ο οποίος είχε ο ίδιος πολεμήσει και υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας, γράφει την τραγωδία μόλις οκτώ χρόνια μετά την καταστροφή του περσικού στόλου.

Ο Θεοδωρίδης επιλέγει να φωτίσει το έργο από την πλευρά των ηττημένων. Όχι ως μια απλή ιστορική αναπαράσταση, αλλά ως μια βαθιά αντιπολεμική κραυγή, που μεταφέρει το βλέμμα από τη νίκη και τον θρίαμβο στις συνέπειες του πολέμου: στους ανθρώπους που χάνονται, στις οικογένειες που περιμένουν, στην κοινωνία που μένει πίσω και προσπαθεί να κατανοήσει το μέγεθος της καταστροφής.

Όταν ο πόλεμος τελειώνει, αρχίζει ο θρήνος

Είκοσι δύο άνθρωποι βρίσκονται επί σκηνής και περιμένουν νέα από το μέτωπο. Η αναμονή διακόπτεται από την άφιξη του αγγελιοφόρου. Ο λόγος του μεταφέρει την είδηση της ήττας και δίνει μορφή σε έναν φόβο που μέχρι εκείνη τη στιγμή παρέμενε άμορφος.

Η απώλεια είναι απόλυτη. Το σώμα και η σκέψη μοιάζουν να παραλύουν. Η δράση υποχωρεί και τη θέση της παίρνει ο θρήνος.

«Αχ, μια φορά πόσο μεγάλη και γλυκιά ήταν στ’ αλήθεια η ζωή μας…»

Στην παράσταση, ο θρήνος δεν αποτελεί μια ατομική αντίδραση. Μετατρέπεται σε συλλογική εμπειρία. Είναι ο θρήνος για τους νεκρούς, για έναν κόσμο που χάθηκε και για ένα μέλλον που μοιάζει να βυθίζεται μαζί τους.

Στο επίκεντρο βρίσκεται έτσι ο άνθρωπος απέναντι στην απώλεια. Η περίφημη «τραγωδία των ηττημένων» αποκτά διαχρονική διάσταση, καθώς οι ηττημένοι του Αισχύλου δεν αντιμετωπίζονται ως μια μακρινή ιστορική κατηγορία. Είναι οι άνθρωποι κάθε εποχής που βιώνουν τις συνέπειες ενός πολέμου, ανεξάρτητα από την πλευρά στην οποία βρέθηκαν.

Ένας Χορός-πρωταγωνιστής

Η σκηνική πρόταση βασίζεται σε έναν δυναμικό 18μελή Χορό, ενώ συνολικά επί σκηνής βρίσκονται είκοσι δύο ηθοποιοί. Σε ένα σκηνικό σχεδόν γυμνό, ο λόγος, η κίνηση και η μουσική γίνονται τα βασικά εργαλεία για την αποτύπωση του συλλογικού τραύματος.

Ο Χορός λειτουργεί ως ένας ενιαίος οργανισμός, μια κοινωνία που στέκεται μουδιασμένη μπροστά στην καταστροφή και προσπαθεί να διαχειριστεί το αδιανόητο.

Τους κεντρικούς ρόλους ερμηνεύουν η Μαρία Ναυπλιώτου ως Άτοσσα, ο Δημήτρης Καταλειφός ως Δαρείος, ο Αναστάσης Ροϊλός ως Ξέρξης και ο Σταύρος Σβήγκος ως Αγγελιοφόρος.

Η παράσταση, μέσα από τη συνάντηση του αρχαίου κειμένου με τη σύγχρονη σκηνική γλώσσα, επιχειρεί να μετατρέψει τη μνήμη της ήττας σε ένα ερώτημα που αφορά το σήμερα: τι μένει όταν ένας πόλεμος τελειώνει και ποιο είναι το τίμημα της εξουσίας, της βίας και της άκριτης υποταγής;

«Τώρα πάει του βασιλιά μας η εξουσία…»

Οι «Πέρσες» επιμένουν στη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν. Τα ονόματα που αναζητά ο Χορός γίνονται, τελικά, τα ονόματα όλων εκείνων που χάθηκαν και συνεχίζουν να χάνονται στους πολέμους του κόσμου.

Μέσα από αυτή την οπτική, η παράσταση του Χρήστου Θεοδωρίδη δεν περιορίζεται στην αναπαράσταση μιας αρχαίας τραγωδίας. Στοχάζεται πάνω στην ήττα, τη μνήμη και την απώλεια, αλλά και πάνω στην ακατάλυτη ανθρώπινη ανάγκη για δημοκρατία και δικαιοσύνη, σε έναν κόσμο όπου η εξουσία και η άκριτη υποταγή εξακολουθούν να διεκδικούν χώρο.

Η παράσταση

Διανομή:

  • Άτοσσα: Μαρία Ναυπλιώτου
  • Δαρείος: Δημήτρης Καταλειφός
  • Ξέρξης: Αναστάσης Ροϊλός
  • Αγγελιοφόρος: Σταύρος Σβήγκος

Χορός: Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Αγγελική Δεληθανάση, Γιώργος Δερμεντζίδης Κρητικός, Γιώργος Εξακοΐδης, Ξένια Θεμελή, Γιώργος Κισσανδράκης, Γιώργος Κωνσταντινίδης, Ντένης Μακρής, Δημήτρης Μανδρινός, Νίκος Μανωλάς, Αγγελική Πατερμαλή, Τατιάνα-Άννα Πίττα, Πέννυ Σακελλαριάδη, Σαββίνα Σωτηροπούλου, Βασίλης Τρυφουλτσάνης, Βασίλης Τσαλίκης, Σαμψών Φύτρος.

Συντελεστές:
Μετάφραση: Παναγιώτης Μουλλάς
Σκηνοθεσία: Χρήστος Θεοδωρίδης
Δραματουργική επεξεργασία: Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου, Παύλος Σούλης, Χρήστος Θεοδωρίδης
Φωτισμοί: Ιωάννα Αθανασίου, Τάσος Παλαιορούτας
Μουσική: Jeph Vanger
Χορογραφία – Κίνηση: Ξένια Θεμελή
Επιστημονικός σύμβουλος: Παύλος Σούλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ιάσονας Ασημακόπουλος
Βοηθός χορογράφου: Ελίνα Παντελεμίδου
Social Media – Διαφήμιση: Renegade Media
Graphic Design – Photography: Mike Rafail
Οργάνωση παραγωγής: Λαμπρίνα Καραγιαννίδου
Παραγωγή: Marossoulis Productions

Διάρκεια: 1 ώρα και 45 λεπτά
Ώρα έναρξης: 21:00
Προπώληση: more.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Bottom Ad [Post Page]

Advertisement